ราชวงศ์โจว

ราชวงศ์โจว เป็นราชวงศ์จีนยุคนั้นที่มีประวัติศาสตร์มายาวนานแล้ว บางคนมักเรียกอีกชื่อว่า ราชวงศ์จิว ราชวงศ์จีนยุคนี้ถือว่าเป็นราชวงศ์ยุคที่ 3 ของประวัติศาสตร์จีน เริ่มขึ้นประมาณ 1123 ปีก่อนคริสต์ศักราช – 256 ปีก่อนคริสต์ศักราช นับเป็นราชวงศ์ที่ยาวนานที่สุดในระยะเวลาถึง 867 ปี ราชวงศ์นี้มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายรวมไปถึงการแบ่งแยกดินแดนการปกครองของราชวงศ์เป็นแคว้นต่างๆออกไปอีก ราชวงศ์โจว เป็นยุคที่เกิดขึ้นหลังจากยุคของราชวงศ์ซาง ซึ่งมีการปกครองด้วยระบบศักดินา มีการแบ่งแยกดินแดนออกเป็นแค้วนต่างๆ ซึ่งมีการแต่งตั้งเชื้อพระวงศ์ออกไปปกครองตามแคว้นนั้นๆ มีการสันนิฐานว่ายุคของราชวงศ์โจวนั้นเป็นยุคที่มีความรุ่งเรืองมากที่สุด สร้างความเจริญรุ่งเรืองแก่ชาวเมืองอย่างมากทั้งด้านการเมือง การปกครอง ศิลปวัฒนธรรม ราชวงศ์โจวนั้นถูกแบ่งออกเป็นพื้นที่ต่างๆ อย่างเช่น ราชวงศ์โจว์ตะวันตก เป็นราชวงศ์ที่ถูกแบ่งแยกย่อยออกมาจากระบบการปกครองแบบศักดินา สถาปนาโดย จี ฟา หรือ พระเจ้าโจวอู่หวัง เมื่อ 1046 ปีก่อนคริสตกาล ราชวงศ์โจวตะวันออก เป็นราชวงศ์ที่ปกครองสืบต่อจากราชวงศ์โจวตะวันตกประมาณ 771-256 ปีก่อน คริสตกาล กษัตริย์ของราชวงศ์นี้คือพระเจ้าโจวผิงหวัง ราชวงศ์นี้เป็นราชวงศ์แค่ในนามเพราะองค์กษัตริย์ทรงไร้พระราชอำนาจที่จะปกครองเหล่าอ๋องต่างๆ ได้ เนื่องจากอ๋องต่างๆ ได้แข็งเมืองและทำสงครามแย่งชิงอำนาจกัน ในช่วงหลังราชวงศ์โจวนั้นเกิดความทุกข์ยาก และการทำสงครามเป็นยุคที่เรียกว่า ยุคชุนชิวและยุคจ้านกว๋อ ซึ่งเป็นเหตุให้ราชวงศ์โจวล่มสลาย ชุนชิวเป็นยุคที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย แคว้นต่าง ๆ… Continue reading ราชวงศ์โจว

ราชวงศ์เซี่ย

ราชวงศ์เซี่ย เป็นอาณาจักรทางประวัติศาสตร์ชาติจีนที่มีประวัติศาสตร์มายาวนาน ราชวงศ์เซี่ย ป็นราชวงศ์แรกของจีน ปกครองประเทศจีนในช่วง 2100-1600 ปีก่อนคริสตกาล มีอายุอยู่ได้ราว 500 ปี ราชวงศ์นี้มีความเก่าแก่มากซึ่งในอดีตก่อนมีการขุดค้นหลักทางโบราณคดีเชื่อว่า ราชวงศ์ดังกล่าวนี้เป็นเรื่องนิยายปรัมปราที่แต่งขึ้นเท่านั้น แต่ในปัจจุบันมีหลักฐานบ่งชี้ว่าราชวงศ์เซี่ยนั้นมีอยู่จริงและมีอาณาจักรการปกครองบริเวณทางตอนเหนือของจีน ราวปี ค.ศ. 1959 ได้เริ่มมีการค้นหาแหล่งที่มาของวัฒนธรรมเซี่ย ซึ่งเป็นวัฒนธรรมอันเก่าแก่และเชื่อว่าเป็นศาสนาพื้นบ้านของจีนในพื้นที่แถบมลฑลเหอหนานและมลฑลซานซี ทำให้นักโบราณคดีเดินทางเข้าไปตรวจสอบและการขุดค้นหลักฐานในบริเวณพื้นที่นั้นและได้มีการขุดค้นวัฒนธรรมโบราณที่เรียกว่า วัฒนธรรมเอ้อหลี่โถว จากหลุมขุดค้นเหยี่ยนซือเอ้อหลี่โถวและวัฒนธรรมหลงซาน ที่เชื่อว่าวัฒนธรรมดังกล่าวนั้นคือวัฒนธรรมในสมัยราชวงศ์เซี่ย มีการระบุว่าในสมัยนั้นเป็นอาณาจักรเล็กๆและปกครองมายาวนานกว่า 400 ปี มีกษัตริย์ครองบัลลังก์ 17 พระองค์ คาดว่าอาณาจักรดังกล่าว มีรากฐานของอำนาจจากการยึดครองทรัพย์สินเป็นของส่วนตัว อาจมีการยึดทรัพย์สินจากชาวบ้านมาเป็นของส่วนตัว ซึ่งเชื่อว่าเป็นวัฒนธรรมในช่วงเวลาหนึ่ง ต่อมาผู้สืบทอดบัลลังก์เชื่อว่าระบบดังกล่าวนั้นเป็นระบบที่ล้าสมัย จากนั้นระบบการปกครองก็เริ่มพัฒนาขึ้น ภายหลังระบบการปกครองขาดผู้มีความสามารถทำให้ในช่วงปลายราชวงศ์นั้นเกิดความขัดแย้งความวุ่นวายทั้งภายในและภายนอกไม่หยุดยั้ง ข้อขัดแย้งทางชนชั้นทวีความรุนแรงมากขึ้น รวมถึงการใช้จ่ายในราชวงศ์ที่ฟุ่มเฟือยจนนำไปสู่ยุคสิ้นสุดของราชวงศ์เซี่ยในที่สุด