ราชวงศ์ฉิน

ราชวงศ์ฉิน เป็นราชวงศ์ที่ปกครองแผ่นดินจีนในช่วงปี พ.ศ. 323 ถึง พ.ศ. 338 หลังจากสิ้นสุดยุคราชวงศ์โจวซึ่งแผ่นดินจีนได้แตกแยกออกเป็น 7 รัฐซึ่งก็ทำสงครามกันอยู่เป็นระยะๆ ต่อมากษัตริย์แห่งรัฐฉินได้ทำสงครามรวบรวมแผ่นดินให้เป็นหนึ่งเดียว และสถาปนาตนเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ฉินโดยใช้พระนามว่า ฉินสื่อหวงตี้ ซึ่งมีชื่อเรียกติดปากคนไทยว่า จิ๋นซีฮ่องเต้ ราชวงศ์ฉินจัดว่าเป็นยุคสมัยที่แผ่นดินจีนมีความเป็นปึกแผ่นและมีความมั่นคงมากที่สุดบ้านเมืองมีความเจริญรุ่งเรืองมั่งคั่งอย่างที่สุด ในยุคราชวงศ์นี้มีนครหลวงใหม่ชื่อว่าเมืองเสียนหยาง ซึ่งมีการสร้างเมืองต่างๆอย่างยิ่งใหญ่มากจากการที่พระองค์สามารถรวมแผ่นดินจีนเป็นปึกแผ่นใหญ่ได้ แต่ทว่าพระองค์นั้นต้องการให้จีนมีความยิ่งใหญ่มากที่สุดและได้เปลี่ยนชื่อของตนเองจากคำว่าอ๋อง ซึ่งดูไม่ยิ่งใหญ่พอสำหรับพระองค์และเลือกคำว่าฮ่องเต้ มาจากภาษาจีนโบราณว่า หวงตี้ แปลว่า เจ้าแผ่นดิน และมีคำว่า ฉิน มาจากคำว่า เจิ้น ที่แปลว่า กู ซึ่งก็รวมความหมายคือ กูเจ้าแผ่นดิน ในยุคนี้มีการปฏิรูประบอบภาษาตัวอักษรจีนโบราณ ระบบชั่ง, ตวง, วัด ให้เหมือนกันทั้งประเทศ และมีการเขียนอักษรตัวเลขใหม่ด้วยและแบ่งการปกครองเป็นระบบจังหวัด, อำเภอ นับเป็นผลงานอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ ต่อมาฉินซีฮ่องเต้ได้ให้ขุนศึกเหมิงเถียนหรือเม่งเถียน ยกทัพไปปราบชนเผ่าซ่งหนู (เฉียนหนู) ในยุคนี้เป็นยุคที่เริ่มต้นก่อสร้างกำแพงเมืองจีนขึ้น เพื่อป้องกันการรุกรานของอนารยชน ในยุคของราชวงศ์ฉินนั้นแม้ว่ามีความรุ่งเรืองและยิ่งใหญ่มาก แต่ทว่าฉินซีฮ่องเต้ ได้ชื่อว่า เป็นทรราชที่โหดร้ายทารุณมาก ปกครองด้วยความเฉียบขาด อำมหิต กล่าวกันว่า แค่มีคนจับกลุ่มคุยกัน ก็จะถูกจับไปประหารทันที มีการประหารชีวิตประชาชนและขุนนางในวังและการประหารทั้งโคตร มีทั้งการตัดหัวเสียบประจาน, ให้ม้าแยกร่างโดยการจับมัดมือเท้าทั้งหมดและให้ม้าวิ่งจนร่างฉีกขาดทันที นอกจากนี้ยังถูกเนรเทศให้ไปสร้างกำแพงเมืองจีน รวมถึงมีการจับมัดและเผาทั้งเป็นต่อหน้าผู้คน ซึ่งในช่วงที่พระองค์ครองราชย์นั้นมักมีคนลักลอบปลงพระชนม์ ฉินซีฮ่องเต้ทรงป่วยหนักและพระสหายเองก็พยายามตามหายาอายุวัฒนะมารักษาแต่พระองค์ก็สิ้นพระชนม์ก่อน ต่อมารัชทายาทของพระองค์ได้สืบทอดบัลลังก์ต่อ มีการเล่าว่าโอรสองค์นี้มีนิสัยอ่อนโยนกว่าบิดา และยังเก่งกาจอีกด้วย จึงเป็นที่คาดหวังจากราษฎรเป็นอย่างมาก แต่โอรสอีกองค์ได้ปลอมราชโองการและร่วมมือกับขันทีและเสนาบดีให้กษัตริย์พระองค์ก่อนฆ่าตัวตายและตนขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แทน เรียกว่า พระเจ้าฉินที่สอง หรือฉินเอ้อซื่อ ซึ่งเป็นฮ่องเต้ที่โหดเหี้ยม แต่ไร้สามารถ ผิดกับพระบิดา ความโหดเหี้ยมของพระองค์ทำให้ประชาชนก่อกบฏ